Głównej zawartości

Wykonawcą projektu jest konsorcjum naukowe w składzie:

Lider konsorcjum:

        

Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii

im. prof. Zbigniewa Religi

Partner konsorcjum:

     

Wydział Inżynierii Materiałowej

Politechniki Warszawskiej

Zakład Inżynierii Powierzchni

 

Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii im. prof. Zbigniewa Religi (FRK) została ustanowiona w celu wprowadzania do praktyki klinicznej najnowszych metod i technik ratowania ludzkiego życia, w sytuacji gdy zagrożone jest serce; wspierania kardiochirurgii i dziedzin pokrewnych oraz działalności w zakresie ochrony i promocji zdrowia.

Działalność FRK skupia się przede wszystkim na prowadzeniu i finansowaniu badań naukowych i prac innowacyjno-wdrożeniowych związanych z leczeniem chorób serca; doskonaleniu kadr lekarskich i pielęgniarskich; prowadzeniu działalności szkoleniowej, informacyjno-edukacyjnej, wydawniczej oraz w zakresie transferu technologii.

Działalność FRK jest objęta Systemem Zarządzania Jakością wg normy ISO 9001:2008 w zakresie prowadzenia prac naukowo-badawczych i wdrożeniowych, działalności szkoleniowej oraz pozyskiwania środków finansowych. Fundacja posiada status Centrum Doskonałości Nowych Technologii na Rzecz Leczenia Chorób Serca „ProCordis”. Decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 23.10.2013 r. Fundacja otrzymała kategorię naukową B na podstawie kompleksowej oceny jakości działalności naukowej i badawczo – rozwojowej. Fundacja została wyłoniona na Koordynatora Programu Wieloletniego na lata 2007 – 2012 pod nazwą: „Polskie Sztuczne Serce”, ustanowionego Uchwałą Rady Ministrów nr 29/2007 z dnia 6 marca 2007 oraz została głównym wykonawcą prac konstrukcyjnych. Działalność naukowo-badawcza realizowana przez Fundację ma charakter interdyscyplinarny i obejmuje m.in. zagadnienia z zakresu inżynierii biomedycznej, konstrukcji protez serca, robotyki medycznej i inżynierii tkankowej. Prowadzona jest we własnym Instytucie Protez Serca złożonym z 3 Pracowni: Sztucznego Serca, Biocybernetyki i Bioinżynierii. Założenia i plany badawcze FRK zostały zdefiniowane w trzech poniższych programach badawczych, które wyznaczającą kierunki i zadania badawcze do realizacji:

1.  Program „Polskie Sztuczne Serce” – koncentruje się na opracowywaniu i wdrożeniu klinicznym rodziny polskich protez serca, coraz bardziej zaawansowanych technologicznie i konstrukcyjnie oraz zróżnicowanych pod kątem czasu stosowania i stopnia implantacji do ciała pacjenta oraz rozwoju metod wspomagania układu krążenia;

2.  Program „Roboty i Innowacyjne Narzędzia Chirurgii” – koncentruje się na opracowaniu i wdrożeniu klinicznym innowacyjnych narzędzi tj. mechatronicznych urządzeń „przedłużających” ręce chirurga, metod modelowania i symulacji operacji chirurgicznych dla zoptymalizowania ich przebiegu oraz zaplecza dydaktycznego;

3.  Program „Inżynieria Tkankowa i Biologiczne Protezy Zastawek Serca” – koncentruje się na opracowaniu konstrukcji i technologii wytwarzania biologicznych protez zastawek serca i innych biomateriałów wytwarzanych metodami inżynierii tkankowej i hodowli komórkowej;

 

 

Zapleczem technologiczno-wdrożeniowym FRK są działające w ramach struktury organizacyjnej: Zakład Prototypów, Zakład Mikrobiologii i Histopatologii oraz Laboratorium Technologiczne Pracowni Sztucznego Serca. Fundacja dla realizacji przedmiotowego projektu udostępni wszelkie niezbędne zasoby kadrowe i infrastrukturalne.

 

Projekt ROTASURF jest realizowany przez Pracownię Sztucznego Serca, któraprowadzi badania nad budową i wdrażaniem protez serca, badania nad rozwojem metod i narzędzi badawczych bioinżynierii, w szczególności badań eksploatacyjnych, biozgodności in vitro i in vivo oraz badań w obszarze stosowania klinicznego protez serca dla wzrostu efektywności stosowania tej metody leczenia. Działalność Pracowni skupia się w 4 laboratoriach specjalistycznych: konstrukcyjnym (prowadzącym badania modelowe i opracowującym konstrukcje elementów, podzespołów oraz kompletnych protez serca i ich sterowników, tworzących łącznie systemy mechanicznego wspomagania serca), badawczym (zajmującym się badaniami kwalifikacyjnymi elementów, podzespołów i kompletnych protez serca i ich sterowników), procesowym (zajmującym się opracowywaniem na skalę laboratoryjną technologii zaawansowanego przetwarzania polimerów oraz wytwarzania elementów protez serca z polimerów, strefa czysta ISO 7, certyfikowany producent poliuretanowych niesterylnych elementów protez serca ISO 13485) oraz technologicznym (zajmującym się opracowywaniem technologii na skalę seryjną, wytwarzaniem protez serca jako partii prototypowej do badań przedklinicznych i klinicznych oraz jako finalnych wyrobów medycznych stosowanych w praktyce klinicznej).

 

 

 

Pracownia Sztucznego Serca Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii wykonuje w ramach projektu badania trombogenności i  badania trybologiczne wytworzonych warstw dyfuzyjnych na skonstruowanych i zbudowanych w Pracowni specjalistycznych stanowiskach badawczych, wytwarza elementy i kompletne prototypy wirowej odśrodkowej pompy wspomagania serca oraz wykonuje badania eksploatacyjne i ostrej trombogenności prototypowej serii protez.

 

Wydział Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej  (WIM PW)  jest jednym z czołowych ośrodków naukowo-badawczych i dydaktycznych w dziedzinie inżynierii materiałowej w Polsce. Formalnie utworzony w 1991 roku  ma  prawie 100-letnią tradycję kształcenia i badań materiałowych na Politechnice Warszawskiej. WIM PW posiada pełne uprawnienia akademickie, prowadzi przewody doktorskie i habilitacyjne dla własnej kadry oraz kadry innych ośrodków krajowych i zagranicznych. Badania naukowe prowadzone na  WIM PW związane są z głównymi nurtami współczesnej nauki o materiałach i inżynierii materiałowej.  Specyfiką badań jest interdyscyplinarny charakter obejmujący zagadnienia fizyki, chemii, biologii i medycyny. Prowadzone prace w szczególności są ukierunkowanie na związki między mikrostrukturą a właściwościami materiałów stosowanych w różnych sektorach przemysłu m.in. w lotnictwie, czystej energetyce i medycynie.  Wydział posiada nowoczesną, często unikatową aparaturę badawczą pozwalającą na charakterystykę struktury materiałów od skali atomowej do makroskopowej.  Na wyposażeniu Wydziału jest także szereg urządzeń do syntezy i modyfikacji materiałów, w tym metodami inżynierii powierzchni w tym: uniwersalne urządzenie do obróbek w warunkach wyładowania jarzeniowego opracowane i wykonane w WIM PW, aparatura do obróbek elektrochemicznych, urządzenie do realizacji metody impulsowo-plazmowej oraz obróbek cieplno-chemicznych gazowych.

W Zakładzie Inżynierii Powierzchni prowadzone są nowatorskie prace związane z rozwojem inżynierii powierzchni m.in. w problematyce wytwarzania warstw wieloskładnikowych i kompozytowych tzw. technologiami hybrydowymi poprzez łączenie różnych metod obróbek powierzchniowych np. procesów autokatalitycznego nanoszenia niklu z procesami azotowania jarzeniowego lub obróbki cieplnej w warunkach wyładowania jarzeniowego, węgloazotowania i tlenoazotowania jarzeniowego, metodą impulsowo-plazmową, czy też elektrochemiczną. Tak otrzymane warstwy należą do najnowocześniejszych generacji powłok antyściernych i antykorozyjnych, a także stanowią nowe materiały dla elektroniki i medycyny. Nowe kierunki badań, to także prace w zakresie badań podstawowych dotyczące fizyki plazmy, materiałów dla elektroniki, a także prace z zakresu wytwarzania nowej generacji biomateriałów tytanowych i ze stali austenitycznej typu 316L o kontrolowanej biozgodności i biofunkcyjności.

 

W ramach projektu Politechnika Warszawska opracowuje technologie wytwarzania dyfuzyjnych warstw powierzchniowych azotowanych i tlenoazotowanych w niskotemperaturowej plazmie w aspekcie zastosowania na elementy konstrukcyjne wirowej pompy wspomagania serca w oparciu o badania struktury, składu fazowego i chemicznego, topografii i morfologii powierzchni, stanu naprężeń własnych i właściwości – odporności na korozję i zużycie przez tarcie.